Flutter 2018: 9 Ogłoszeń, Których Nie Możesz Przeoczyć

Świt Flutter 1.0

4 grudnia 2018 roku nie był dla społeczności technologicznej kolejną datą w kalendarzu; był to dzień, w którym Flutter awansował z obiecującego eksperymentu do gotowego do produkcji potężnego narzędzia. Podczas wydarzenia Flutter Live w londyńskim Muzeum Nauki oficjalna premiera Flutter 1.0 wysłała jasny sygnał: era kompromisów między natywną wydajnością a efektywnością wieloplatformową oficjalnie dobiegła końca.

Ta stabilna wersja była zwieńczeniem lat udoskonaleń, oferując programistom solidny, open-source'owy zestaw narzędzi interfejsu użytkownika do tworzenia oszałamiających aplikacji na iOS i Android z jednej bazy kodu. Ekscytacja w sali i na globalnych transmisjach na żywo była namacalna, wyznaczając fundamentalną zmianę w sposobie budowania doświadczeń mobilnych.

Material Design i Cupertino łączą siły

Jedno z najbardziej praktycznych ogłoszeń dotyczyło spójności projektowania. Zespół Flutter, we współpracy z Material Design, wprowadził kompleksowy zestaw wielokrotnego użytku widżetów. Ta biblioteka bezproblemowo zintegrowała dopracowaną estetykę Google Material Design ze stylem Apple Cupertino, umożliwiając programistom tworzenie aplikacji, które wyglądały autentycznie natywnie na każdej platformie bez utrzymywania oddzielnych baz kodu.

Ten krok usunął znaczącą barierę w rozwoju wieloplatformowym, zapewniając, że piękne, odpowiednie dla platformy interfejsy przestały być luksusem, a stały się standardowym oczekiwaniem. Umożliwiło to projektantom i programistom posługiwanie się tym samym językiem wizualnym, przyspieszając proces od projektu do wdrożenia.

Animowanie z integracją Flare

Ożywianie aplikacji za pomocą bogatych, niestandardowych animacji stało się dramatycznie łatwiejsze dzięki integracji Flare. To potężne narzędzie do projektowania wektorowego i animacji od 2Dimensions pozwoliło projektantom tworzyć złożone animacje i eksportować je bezpośrednio do projektów Flutter. Po raz pierwszy skutecznie zburzono bariery między zespołami projektowymi i inżynieryjnymi.

Projektanci mogli teraz w pełni uczestniczyć w interaktywnym procesie rozwoju, tworząc zasoby, które ewoluowały wraz z aplikacją. Ta integracja oznaczała, że złożone animacje można było wdrożyć bez rozbudowanego niestandardowego kodowania, skracając czas produkcji i sprzyjając większej współpracy kreatywnej.

Dart 2.1 i ulepszone narzędzia

Podstawą rozwoju frameworka było wydanie Dart 2.1. Ta aktualizacja przyniosła poprawę wydajności, mniejszy rozmiar skompilowanego kodu i bardziej dopracowane doświadczenie programisty. Ulepszenia języka sprawiły, że aplikacje Flutter stały się szybsze i bardziej wydajne, umacniając techniczne fundamenty, które pozwoliły zestawowi narzędzi tak dobrze działać na różnych urządzeniach.

W parze z tym szło znaczne wzmocnienie wsparcia dla Firebase, zapewniając gotowe integracje z kluczowymi usługami backendowymi, takimi jak uwierzytelnianie, Cloud Firestore i analityka. To przekształciło Flutter w bardziej pełnoprawne rozwiązanie full-stack, zmniejszając potrzebę walki programistów z wtyczkami innych firm dla typowych funkcjonalności.

Usprawnianie z Codemagic CI/CD

Rozpoznając potrzebę solidnych przepływów pracy w rozwoju, Google ogłosiło strategiczne partnerstwo z Nevercode, integrując ich usługę CI/CD, Codemagic, bezpośrednio z Flutter. Oznaczało to, że programiści mogli zautomatyzować cały proces budowania, testowania i wdrażania swoich aplikacji Flutter. Od zatwierdzenia kodu do przesłania do sklepu z aplikacjami, proces stał się znacznie bardziej niezawodny i zautomatyzowany.

Ten nacisk na ergonomię programisty podkreślał dojrzałość Flutter, adresując nie tylko to, jak aplikacje są budowane, ale jak są utrzymywane i dostarczane na dużą skalę. Był to wyraźny ukłon w stronę profesjonalnych zespołów deweloperskich wymagających narzędzi klasy korporacyjnej.

Wykraczanie poza mobilne: Osadzanie wieloplatformowe

Najbardziej wizjonerskie ogłoszenie sugerowało przyszłość daleko wykraczającą poza smartfony. Google zaprezentowało wczesne prace nad osadzaniem Flutter w innych środowiskach, w tym systemach operacyjnych desktopowych i sieci web. Ambicja była jasna: Flutter miał się stać przenośnym zestawem narzędzi interfejsu użytkownika dla każdego ekranu.

Ta praca prototypowa, pokazana poprzez dema, sugerowała, że ten sam kod Flutter mógłby pewnego dnia napędzać doświadczenia na urządzeniach do noszenia, urządzeniach wbudowanych i innych. Przedefiniowało to Flutter nie jako mobilne SDK, ale jako uniwersalne rozwiązanie do renderowania pikseli gdziekolwiek.

Hummingbird: Flutter dla sieci Web

Konkretnym i ekscytującym podzbiorem tej ekspansji był Projekt Hummingbird. Ten eksperymentalny wysiłek udowodnił, że kod Flutter może być skompilowany do działania natywnie w przeglądarce internetowej. Podczas prezentacji kluczowej pokazano prostą aplikację Flutter działającą bezproblemowo w przeglądarce desktopowej, demonstrując, że możliwości frameworka mogą całkowicie wykraczać poza mobilność.

Choć będąc we wczesnych stadiach, Hummingbird obiecywał przyszłość, w której programiści mogliby naprawdę napisać raz i uruchomić wszędzie – na urządzeniach mobilnych, w sieci web i na desktopie – z jednolitym, wysokiej wierności doświadczeniem, wszystko z jednej bazy kodu Dart.

Społeczność i ekosystem komercyjny

Wydarzenie rzuciło również światło na szybko rosnący ekosystem komercyjny. Ogłoszenia obejmowały nowe SDK od partnerów takich jak Square, wprowadzające funkcjonalności handlowe do aplikacji Flutter. Demonstracja aplikacji "The History of Everything", zbudowanej przez mały zespół w zaledwie trzy miesiące, służyła jako potężne świadectwo efektywności i ekspresyjnej mocy frameworka.

Ten zbiorowy impet podkreślał, że Flutter nie był już tylko projektem Google, ale ruchem napędzanym przez społeczność. Energia od współtwórców z całego świata potwierdzała podejście zestawu narzędzi i przygotowywała scenę na jego następną dekadę innowacji, gdzie jedynym ograniczeniem była wyobraźnia jego globalnej bazy programistów.